KORTE PORTRETTEN LEPRA

Mohammed Baba


Pech met de gezondheid, geluk in de liefde

Mohammed laat zijn voetwonden verzorgen door een medewerker van Damiaanactie. Om de twee weken strijkt een mobiele kliniek neer in de sloppenwijk waar hij en zoveel andere lepralijders wonen. Ze zitten allemaal op een rij, te keuvelen en te wachten op hun beurt. Ze kennen elkaar goed natuurlijk. Er zijn 48 kamers voor de meer dan 300 patiënten, gemiddeld 7 personen per kamer. “Privacy? Dat bestaat hier niet!”. Hij lacht smakelijk.

Damiaanactie - 25 jaar in Nigeria - Lepra patiënten
Mohammed, die denkt dat hij rond de zestig moet zijn, is hoogopgeleid. Hij studeerde aan de universiteit en kreeg een job bij het Ministerie van Onderwijs. Maar toen hij in 1974 lepra kreeg, moest hij meteen ontslag nemen. Het stigma was groot en dat is het nog steeds. “Een normaal leven hebben we hier niet. Er is eigenlijk geen contact met gezonde mensen, behalve de mensen van Damiaanactie. We kunnen dus niet werken. Van Damiaanactie kreeg ik wel een frigo, waardoor ik hier gekoelde dranken kan verkopen en toch iets van inkomen heb. Voor de rest zijn we afhankelijk van de vrijgevigheid van mensen die hier soms eens voedsel brengen.”

Het enige waar Mohammed niet over te klagen heeft, is de liefde. “Ik leerde mijn vrouw kennen toen ik al lepra had. En toch wou ze met mij trouwen! Ze wou zelfs bij mij komen wonen, hier in deze sloppenwijk vol lepralijders! Ik ben een geluksvogel”, grijnst hij.

TEKST: Wendy Huyghe
FOTO'S: Tim Dirven @T.Dirven voor Damiaanactie

  • DAMIAANACTIE

  • Onverschilligheid doodt, Damiaanactie geneest
  • Steun ons
  • Doe nu een online gift of doneer via ons rekeningnummer
  • BE05 0000 0000 7575 (BIC BPOTBEB1)
  • Heb je een vraag?
  •  
  • E-mail: info@damiaanactie.be
  • Tel: +32 (0)2 02 422 59 11
  • Leopold II-laan 263
  • 1081 Brussel