Portret tuberculose patienten

Waris Muda


Waris Muda,
de jongen die niet wou sterven

→  Kijk naar de video over Waris

“Dood, kom en verlos mij.” Het zijn woorden van Waris, een 13-jarige jongen die door tuberculose helemaal uitgeput was. Dankzij een behandeling, die nauwkeurig wordt opgevolgd door Damiaanactie, is Waris genezen en kan hij sinds een week zelfs weer naar school. Waris is de jongen die niet wou sterven.

Damiaanactie - 25 jaar in Nigeria - Tuberculose patienten- Waris Muda
“Waris, waarom adem je zo snel? Heb je gelopen? Voetbal gespeeld op school?” Waris kijkt zijn nonkel aan met zijn grote onschuldige ogen, buigt zijn hoofd en knikt dan instemmend. “Je moet je nog een beetje rustig houden, jongen. Je bent nog maar net genezen.”

Muda (64) maakt zich nog zorgen om zijn neefje. Hij weet dan ook van hoe ver hij komt. “Waris is een weeskind, hij was de zoon van mijn jongere broer. Normaal gezien woont hij bij zijn tante, maar op een dag werd hij bij mij gebracht. Hij was doodziek en we wisten niet wat we moesten doen. Een traditionele geneesheer schreef ons een drankje voor, maar Waris bleef maar hoesten. Zijn toestand ging steeds achteruit.”

“Ik had heel veel pijn in mijn borst en was enorm zwak. Ik kon zelfs niet meer zitten of lopen. Ik zei zo vaak ‘dood, verlos mij’, dat het mijn bijnaam werd in de buurt. Een gemeenschapswerker raadde hen aan om naar de tuberculosekliniek te gaan. “Op weg naar het ziekenhuis zakte Waris ineen, ik moest hem dragen”, zegt Muda.

De behandeling sloeg meteen aan en Waris werd week na week beter. Al die tijd deelde hij een piepkleine kamer met zijn nonkel: hij sliep op de mat, zijn nonkel in bed. De kamer bevindt zich in een huis waar nog drie gezinnen wonen. Koken doen ze in de gang, maar soms gebeurt het dat ze niet kunnen koken, omdat er geen eten is. “Hier valt het nog mee”, zegt Waris. “Bij mijn tante is er nog minder eten.”

Waris is erg klein voor zijn leeftijd en zijn hoofdhuid is geïnfecteerd: tekenen van ondervoeding. “Ondervoeding en tuberculose gaan vaak hand in hand”, zegt Atere Oyebamiji van Damiaanactie. Zij is het die de jongen intensief heeft begeleid. “Het immuniteitssysteem van ondervoede kinderen is immers veel zwakker.”

Tuberculose is een armoedeziekte en veel patiënten zouden hun behandeling gewoonweg niet kunnen betalen, mocht Damiaanactie niet tussenbeide komen. “De behandeling van Waris kost anderhalve dollar per dag, terwijl ik maar 6 dollar per maand verdien, waarvan er al 2 dollar naar de huur van mijn kamer gaat. Ik ben automechanieker maar door een beroerte kan ik mijn arm niet meer goed gebruiken. Veel werken kan ik dus niet.”

Dat Waris er bovenop geraakt is, vinden velen een mirakel en hij kreeg een nieuwe bijnaam: de jongen die niet wou sterven. Waris is soms nog snel moe, maar zijn ogen verraden een ontembare levenslust, zeker nu hij weer naar school mag. Hij vindt het jammer dat hij door zijn ziekte een jaartje moest overdoen terwijl zijn vrienden al naar de middelbare school trokken. Maar Waris is vastberaden alle achterstand in te halen. Hij wil later immers advocaat worden. “Die dragen zo’n mooie kleren”, fluistert hij. “Dat wil ik ook.”

TEKST: Wendy Huyghe
FOTO'S: Tim Dirven @T.Dirven voor Damiaanactie

  • DAMIAANACTIE

  • Onverschilligheid doodt, Damiaanactie geneest
  • Steun ons
  • Doe nu een online gift of doneer via ons rekeningnummer
  • BE05 0000 0000 7575 (BIC BPOTBEB1)
  • Heb je een vraag?
  •  
  • E-mail: info@damiaanactie.be
  • Tel: +32 (0)2 02 422 59 11
  • Leopold II-laan 263
  • 1081 Brussel